तो येतो आणिक जातो

मूळ कविता  आरती प्रभू	स्त्रीवादी विडंबन वंदना खरे
ती येते आणिक जाते येताना कधि कळ्या आणिते ती येते आणिक जाते येताना कधि कळ्या आणिते अन् जाताना फुले मागते. येणेजाणे, देणेघेणे येणेजाणे, देणेघेणे असते गाणे जे न कधी ती म्हणते. येतानाची कसली रीत येतानाची कसली रीत गुणगुणते ती संध्यागीत विचित्र येते, विरून जाते जी सलते. ती येते आणिक जाते	तो येतो आणिक जातो येताना कधी नाणी आणितो आणि जाताना नोटा मागतो  तो येतो आणिक जातो येताना कधी गहू आणितो आणि जाताना पोळ्या मागतो  येताना कधि कांदे आणितो आणि खायला भजी मागतो येणेजाणे, देणेघेणे येणेजाणे, देणेघेणे जे न तो कधी सांगतो घेतानाची कसली रीत देतानाची कसली रीत कुरकुरतो तो सदोदित विचित्र वागतो, सटकून जातो जाण्यासाठी फिरून येतो तो येतो आणिक जातो